Wreszcie nadszedł czas, by nazwać to, co stało się nam tak bliskie i wspólne. 16 lipca 2016 roku, podczas naszego pierwszego oficjalnego wiecu, przyjęliśmy nazwę, która stała się naszym „domem”: Mir.

Nasza historia sięga znacznie głębiej niż tylko dekadę wstecz. Jeszcze przed 2012 rokiem po raz pierwszy zaczęliśmy się spotykać i świętować – jako nieoficjalna gromada. Lata mijały, wspólnota rosła, nabierała kształtu i własnej, niepowtarzalnej tożsamości. Wreszcie nadszedł czas, by nazwać to, co stało się nam tak bliskie i wspólne. 16 lipca 2016 roku, podczas naszego pierwszego oficjalnego wiecu, przyjęliśmy nazwę, która stała się naszym „domem”: Mir.

W miniony weekend świętowaliśmy dziesięciolecie tej wyjątkowej drogi. Choć nasza rodzimowiercza rodzina jest dziś bardzo duża, tym razem spotkaliśmy się w nieco bardziej kameralnym gronie – rozjazdowy, letni czas i urlopy zatrzymały wielu z nas daleko od „domu” (niektórzy są teraz nawet w Japonii – pozdrawiamy! ), ale czuliśmy obecność każdego duchem!

Najpierw stanęliśmy na miejscu obrzędowym, by złożyć pokłon Bogom, Przodkom i Duchom – wdzięczni za lata ich nieustannej opieki i roztaczanie nad nami ochronnych skrzydeł wsparcia. Perun pobłogosławił nas ożywczym deszczem i swoim donośnym, pełnym mocy głosem.

Czuliśmy też obecność Tych, których z nami nie ma już ciałem, a którzy na zawsze wpisali się w historię naszej wspólnoty. Dla nich zapaliliśmy ogień na rozstaju dróg.

Później udaliśmy się na wspólną biesiadę. Pod łaskawym okiem Dadźboga wspominaliśmy dawne dni, przeglądaliśmy stare zdjęcia, zdmuchnęliśmy świeczki na torto-serniku i stworzyliśmy pamiątkowy obraz – z głęboką nadzieją, że pewnego dnia zawiśnie on w naszej własnej, wspólnej świątyni.

Czas minął jak jedno mgnienie oka… Dziękujemy każdemu, kto przyłożył rękę do naszego wzrostu, do wewnętrznego i duchowego rozwoju tej wspólnoty. Dziękujemy wszystkim, którzy szli z nami na różnych etapach tej podróży – również tym, których drogi z czasem poprowadziły w inne strony.

„Mir” to coś znacznie więcej niż słowo. To więcej niż grupa rodzimowierców. To żywa historia, którą razem napisaliśmy i którą z dumą zamierzamy pisać dalej…

Sława wszystkim Mirkom, Mirabelkom oraz naszym Przyjaciołom!

Dziękujemy z całego serca zaprzyjaźnionym wspólnotom i wszystkim ludziom dobrej woli, którzy wspierali nas na tej ponaddziesięcioletniej ścieżce. Szczególnie ciepłe pozdrowienia wysyłamy dla dawnych oddziałów Miru, wspólnot z którymi dzieliliśmy drogę i które wciąż mamy w naszych sercach:Gniazdo Biały Bór – ZWRP RódGniazdo Kalina – ZWRP RÓDGniazdo Żmija – ZWRP Ród

Pozdrawiamy również wspólnoty Związek Wyznaniowy Rodzimowierców Polskich RÓD i życzymy Wam kolejnych, okrągłych rocznic.

Niech się darzy!